ਨਾਭਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਮਹਿਸ ਦੀ ਹਰਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੇ ਗਲਾਸਗੋ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ 69 ਕਿਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ 227 ਕਿਲੋ ਚੁੱਕ ਕੇ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤੀ। 2022 ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਜਿੱਤਣ ਮਗਰੋਂ ਦੂਜਾ ਤਗ਼ਮਾ।
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਵੇਟਲਿਫਟਰ ਹਰਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਨੇ ਗਲਾਸਗੋ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ 2026 ਦੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ 69 ਕਿਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗ਼ਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਨਾਭਾ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਮਹਿਸ ਦੀ 29 ਸਾਲਾ ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੇ ਕੁੱਲ 227 ਕਿਲੋ ਭਾਰ ਚੁੱਕਿਆ — ਸਨੈਚ ਵਿੱਚ 101 ਕਿਲੋ ਅਤੇ ਕਲੀਨ ਐਂਡ ਜਰਕ ਵਿੱਚ 126 ਕਿਲੋ।
ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਦੂਜਾ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਤਗ਼ਮਾ ਹੈ। 2022 ਦੀਆਂ ਬਰਮਿੰਘਮ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਿਵੇਂ ਰਿਹਾ
ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗ਼ਮਾ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਸ਼ਾਰਲੌਟ ਸਿਮੋਨੋ ਨੇ 240 ਕਿਲੋ (108 ਕਿਲੋ ਸਨੈਚ ਅਤੇ 132 ਕਿਲੋ ਕਲੀਨ ਐਂਡ ਜਰਕ) ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਦਕਿ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਨਿਆ ਫ਼ੀਬੀ ਹੇਮਨ 218 ਕਿਲੋ ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਥਾਂ ਰਹੀ। ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੇ ਕਲੀਨ ਐਂਡ ਜਰਕ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ 126 ਕਿਲੋ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੂਜਾ ਥਾਂ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ।
ਦਿ ਬ੍ਰਿਜ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰਤ ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਕ ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੇ ਛੇ ਦੀਆਂ ਛੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਸਫਲ ਕੀਤੀਆਂ। ਸਨੈਚ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 95, 99 ਅਤੇ 101 ਕਿਲੋ ਚੁੱਕੇ, ਅਤੇ ਕਲੀਨ ਐਂਡ ਜਰਕ ਵਿੱਚ 120, 123 ਅਤੇ 126 ਕਿਲੋ। ਇਸੇ ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 69 ਕਿਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨੈਚ, ਕਲੀਨ ਐਂਡ ਜਰਕ ਅਤੇ ਕੁੱਲ — ਤਿੰਨੋਂ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਏ। ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਸਿਮੋਨੋ ਦੇ 240 ਕਿਲੋ ਦੇ ਨਾਮ ਰਿਹਾ।
ਮਹਿਸ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਗਲਾਸਗੋ ਤੱਕ
ਹਰਜਿੰਦਰ ਦਾ ਜਨਮ 14 ਅਕਤੂਬਰ 1996 ਨੂੰ ਨਾਭਾ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਮਹਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਬੇਜ਼ਮੀਨੇ ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ, ਖ਼ੁਰਾਕ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਖ਼ਰਚ ਜੁਟਾਉਣਾ ਹਰ ਵਾਰ ਔਖਾ ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਪ੍ਰਿਤਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। “ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਿੱਟ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤੇਗੀ,” ਪ੍ਰਿਤਪਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਪਰਿਵਾਰ ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਧੀ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ’ਤੇ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਪਿਤਾ ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ ਨੇ ਧੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਕਰਜ਼ਾ ਵੀ ਲਿਆ। ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਲਈ ਹਰਜਿੰਦਰ ਰੋਜ਼ ਮਹਿਸ ਤੋਂ ਨਾਭਾ ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ। “ਸਾਈਕਲ ਪੰਕਚਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧੱਕ ਕੇ ਘਰ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝਦੀ ਸੀ,” ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ।
ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਹ ਖੇਤ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਵਟਾਉਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਟੋਕੇ ਨਾਲ ਪੱਠੇ ਕੁਤਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਮੰਨਦੀ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸੇ ਕੰਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ।
ਕਬੱਡੀ ਤੋਂ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਤੱਕ ਦਾ ਮੋੜ (ਹਰਜਿੰਦਰ ਕੌਰ)
ਪ੍ਰਿਤਪਾਲ ਮੁਤਾਬਕ ਹਰਜਿੰਦਰ ਦਾ ਖੇਡ ਸਫ਼ਰ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਕਬੱਡੀ ਖੇਡਦੀ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਕੋਚ ਪਰਮਜੀਤ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਛਾਣ ਕੇ ਰੱਸਾਕਸ਼ੀ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਵੱਲ ਮੁੜੀ।
ਇਹ ਮੋੜ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਪੜਾਅ ’ਤੇ ਉਹ ਖੇਡ ਛੱਡਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਿਤਾ ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਖੇਡ ਰਾਹੀਂ ਭਵਿੱਖ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ।”
ਹਰਜਿੰਦਰ ਨੂੰ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਐਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਦੀ ਫ਼ਸਲ
ਹਰਜਿੰਦਰ ਦਾ ਤਗ਼ਮਾ ਗਲਾਸਗੋ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵਾਂ ਤਗ਼ਮਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਗੁਲਵੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ 10,000 ਮੀਟਰ ਦੌੜ ਵਿੱਚ 27:49.78 ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤੀ। 28 ਜੁਲਾਈ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੁਤਾਬਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁੱਲ 12 ਤਗ਼ਮੇ ਸਨ — ਦੋ ਸੋਨੇ, ਸੱਤ ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਾਂਸੀ — ਅਤੇ ਉਹ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨੌਵੇਂ ਥਾਂ ’ਤੇ ਸੀ। ਗਲਾਸਗੋ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਸਾਡੀ ਤਗ਼ਮਾ ਸੂਚੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਅੰਕੜੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਗਿਣਤੀ ਦਿ ਬ੍ਰਿਜ ਦੀ ਲਿਫਟ-ਦਰ-ਲਿਫਟ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹਨ।